De Belm watermolen heeft een geschiedenis die ongeveer 1.160 jaar teruggaat.
Het instituut, dat belangrijk was voor het dorpsleven en oorspronkelijk toebehoorde aan de prins-bisschop van Osnabrück, werd waarschijnlijk al in 840 opgericht in de buurt van de Meyerhof am Tie.
400 jaar later wordt het voor het eerst vermeld in een belastingregister. In die tijd moest de molenaar drie schellingen betalen, om de drie jaar een zwijn vet mesten en een hond voeren.
Op de gevel van het gebouw is een stenen plaquette aangebracht met een wapenschild uit 1555 met de tekst: "De heer Arnold Tolen, kanunnik van de kerk van Osnabrück, heeft mij laten bouwen."
In 1776 ging de watermolen van Belm voor ruim 200 jaar over in particulier bezit. Als onderdeel van het industrialisatieproces hebben de molenaars de technologie van de molen herhaaldelijk gemoderniseerd.
Tegenwoordig is de molen een centraal cultureel en ontmoetingscentrum.
400 jaar later wordt het voor het eerst vermeld in een belastingregister. In die tijd moest de molenaar drie schellingen betalen, om de drie jaar een zwijn vet mesten en een hond voeren.
Op de gevel van het gebouw is een stenen plaquette aangebracht met een wapenschild uit 1555 met de tekst: "De heer Arnold Tolen, kanunnik van de kerk van Osnabrück, heeft mij laten bouwen."
In 1776 ging de watermolen van Belm voor ruim 200 jaar over in particulier bezit. Als onderdeel van het industrialisatieproces hebben de molenaars de technologie van de molen herhaaldelijk gemoderniseerd.
Tegenwoordig is de molen een centraal cultureel en ontmoetingscentrum.