Speciale tentoonstelling
De kunstenaar en muzikant Michaela Melián richt zich op onderwerpen als emigratie, vlucht en verdrijving. Haar multimedia-installaties koppelen verhalen over plaatsen, objecten of biografieën aan sociale kwesties. Zo creëert ze ruimtes met meerdere lagen die met de zintuigen kunnen worden ervaren.
In het Felix Nussbaum Huis, als onderdeel van de serie "Gegenwärtig. Contemporary Art Encounters Felix Nussbaum" een wereld van geluidssculpturen en projecties gecreëerd die heden en verleden, kunst en maatschappij op een bijzondere manier met elkaar verbindt. De werken van Melián zetten aan tot nadenken over zichtbaarheid, machtsverhoudingen en herinnering - ze laten duidelijke boodschappen achterwege en benadrukken in plaats daarvan de gelaagdheid en complexiteit van hun thema's.
Voor de tentoonstelling ontwikkelt Michaela Melián een installatie die is voortgekomen uit een onderzoek naar de teksten van de Franse filosofe en schrijfster Hélène Cixous (geboren in Algerije in 1937). De familie van Cixous komt uit Osnabrück en kende Felix Nussbaum en zijn familie.
Eve Cixous - de moeder van Hélène - groeide op in Osnabrück als Eva Klein. Haar moeder - Hélène's grootmoeder - heette Rosi Klein, née Jonas. De familie Jonas had een bedrijfspand aan de Nicolaiort 2 in Osnabrück. Eve, haar zus Eri en Rosi konden in de jaren 1930 uit Duitsland ontsnappen, in tegenstelling tot veel andere familieleden die werden vermoord in de nazi-vernietigingskampen.
De familie-ervaringen van vlucht en ballingschap zijn vormend voor het schrijven van de feministische denker Cixous. Geïnspireerd door deze teksten, zoals laatst gepubliceerd in "Osnabrück" (2017/2018) en "Osnabrück Hauptbahnhof nach Jerusalem" (2018), ontstaat een meerstemmige compositie waarin vrouwenstemmen in verschillende talen en accenten de grenzen van het nationale overstijgen.
Michaela Melián (* 1956, München) is kunstenaar en muzikant. Ze is medeoprichter van de band F.S.K. en was tot 2023 professor in tijdgebonden media aan de Universiteit voor Schone Kunsten (HfbK) in Hamburg. In de afgelopen jaren werden haar werken onder andere tentoongesteld in Lenbachhaus München/Duitsland; Fundació Juan Miró Barcelona/Spanje; Kunsthal Rotterdam/Nederland; Deichtorhallen Hamburg; Staatsgalerie Stuttgart/Duitsland; Kunsthalle Mannheim/Duitsland; Lentos Museum Linz/Oostenrijk; Cubitt Londen/Verenigd Koninkrijk; Ludlow New York; NY/USA en The War and Women's Human Rights Museum in Seoul/Zuid-Korea. In 2010 kreeg ze de opdracht van de stad München om "Memory Loops" te realiseren, een akoestisch gedenkteken voor de slachtoffers van het nationaalsocialisme. Ze ontving talrijke prijzen voor haar werk, waaronder de Hörspielpreis der Kriegsblinden (2006), de Kunstpreis der Stadt München (2010), de Grimme Online Award Spezial (2011), de Edwin-Scharff-Preis der Stadt Hamburg (2018) en de Rolandpreis für Kunst im öffentlichen Raum der Stadt Bremen (2018).
In het Felix Nussbaum Huis, als onderdeel van de serie "Gegenwärtig. Contemporary Art Encounters Felix Nussbaum" een wereld van geluidssculpturen en projecties gecreëerd die heden en verleden, kunst en maatschappij op een bijzondere manier met elkaar verbindt. De werken van Melián zetten aan tot nadenken over zichtbaarheid, machtsverhoudingen en herinnering - ze laten duidelijke boodschappen achterwege en benadrukken in plaats daarvan de gelaagdheid en complexiteit van hun thema's.
Voor de tentoonstelling ontwikkelt Michaela Melián een installatie die is voortgekomen uit een onderzoek naar de teksten van de Franse filosofe en schrijfster Hélène Cixous (geboren in Algerije in 1937). De familie van Cixous komt uit Osnabrück en kende Felix Nussbaum en zijn familie.
Eve Cixous - de moeder van Hélène - groeide op in Osnabrück als Eva Klein. Haar moeder - Hélène's grootmoeder - heette Rosi Klein, née Jonas. De familie Jonas had een bedrijfspand aan de Nicolaiort 2 in Osnabrück. Eve, haar zus Eri en Rosi konden in de jaren 1930 uit Duitsland ontsnappen, in tegenstelling tot veel andere familieleden die werden vermoord in de nazi-vernietigingskampen.
De familie-ervaringen van vlucht en ballingschap zijn vormend voor het schrijven van de feministische denker Cixous. Geïnspireerd door deze teksten, zoals laatst gepubliceerd in "Osnabrück" (2017/2018) en "Osnabrück Hauptbahnhof nach Jerusalem" (2018), ontstaat een meerstemmige compositie waarin vrouwenstemmen in verschillende talen en accenten de grenzen van het nationale overstijgen.
Michaela Melián (* 1956, München) is kunstenaar en muzikant. Ze is medeoprichter van de band F.S.K. en was tot 2023 professor in tijdgebonden media aan de Universiteit voor Schone Kunsten (HfbK) in Hamburg. In de afgelopen jaren werden haar werken onder andere tentoongesteld in Lenbachhaus München/Duitsland; Fundació Juan Miró Barcelona/Spanje; Kunsthal Rotterdam/Nederland; Deichtorhallen Hamburg; Staatsgalerie Stuttgart/Duitsland; Kunsthalle Mannheim/Duitsland; Lentos Museum Linz/Oostenrijk; Cubitt Londen/Verenigd Koninkrijk; Ludlow New York; NY/USA en The War and Women's Human Rights Museum in Seoul/Zuid-Korea. In 2010 kreeg ze de opdracht van de stad München om "Memory Loops" te realiseren, een akoestisch gedenkteken voor de slachtoffers van het nationaalsocialisme. Ze ontving talrijke prijzen voor haar werk, waaronder de Hörspielpreis der Kriegsblinden (2006), de Kunstpreis der Stadt München (2010), de Grimme Online Award Spezial (2011), de Edwin-Scharff-Preis der Stadt Hamburg (2018) en de Rolandpreis für Kunst im öffentlichen Raum der Stadt Bremen (2018).