"Een onvolledige montage"
De tentoonstelling samengesteld door Inga Seidler An Incomplete Assembly in de Kunsthalle Osnabrück toont actuele, internationale mediakunstwerken, waarvan de meeste zijn geselecteerd via de jaarlijkse openbare oproep tot inzendingen. De verzamelde posities zijn in de afgelopen jaren gemaakt en variëren van installaties tot filmische werken en van installaties tot digitale interventies.
Het thematische uitgangspunt van de tentoonstelling is de assemblage: het samenkomen van stemmen, beelden, lichamen en tijdsordes. Waar dergelijke constellaties terugkeren, processen worden geritualiseerd en narratieven worden gestabiliseerd, worden institutionele structuren gevormd. Ze organiseren de publieke sfeer, reguleren deelname, markeren verbondenheid, ordenen - en produceren uitsluitingen.
Instituties verschijnen niet als statische entiteiten of duidelijk gedefinieerde organisaties, maar als een performatieve orde: als een assemblage van ruimtelijke ordeningen, mediakaders en temporele regimes die perceptie structureren en gedrag vormgeven. De deelnemende kunstenaars onderzoeken hoe dergelijke ordeningen tot stand komen - door herhaling, synchronisatie, ruimtelijke plaatsing en narratieve codering - hoe ze zich manifesteren en hoe ze voortdurend opnieuw worden gecreëerd in performances. Tegelijkertijd stellen ze de vraag waar deze structuren fragiel worden en welke andere vormen van samenkomen erin zichtbaar worden.
Robin Kötzle's tweekanaalsinstallatie Sehen wer wir sein (s|w)ollten analyseert de mediale constructie van politieke gebeurtenissen. Fragmenten uit het Oost-Duitse nieuwsprogramma Aktuelle Kamera en het West-Duitse nieuwsprogramma Tagesschau, die verslag deden van protesten tussen 1952 en 1991, worden synchroon getoond. Als een gebeurtenis zich niet voordoet in het andere systeem, blijft het scherm zwart. In deze formele precisie worden ideologische kaders, linguïstische coderingen en historische leegtes tastbaar. Zichtbaarheid blijkt het resultaat van een institutionele beslissing - als iets dat geproduceerd en ook ontkend kan worden.
In Built to Order I richt Bethan Hughes zich op een woonwijk in Berlijn-Neukölln en onderzoekt architectuur als projectievlak voor sociale ideeën. Archiefmateriaal, gevonden beelden en nieuw geschoten beelden ontvouwen zich op twee tegenover elkaar liggende schermen, gecondenseerd in samenspel met sculptuur, licht en geluid. Hughes laat zien hoe bewaking, discipline, projectie en raciale toewijzingen zijn vastgelegd in gebouwde structuren. Architectuur fungeert niet als neutrale achtergrond, maar als actieve coproducent van sociale orde.
Bianca Baldi breidt dit perspectief uit met een tijdsdimensie. In Hear her calendar system a year of thirteen months neemt ze een foto van een vijgenboom in Ethiopië uit het familiearchief als uitgangspunt. Van hieruit ontwikkelt ze een onderzoek naar koloniale administratieve en kalendersystemen. Video, tekeningen en een vocale compositie overlappen lineaire en cyclische tijdmodellen. De boom verschijnt als een meer dan menselijke getuige van historisch geweld en tegelijkertijd als de belichaming van alternatieve concepten van tijd. Geschiedenis wordt hier niet leesbaar als een gesloten chronologie, maar als een veranderlijke structuur.
Sarah Reva Mohr onderzoekt machtsdynamieken in sociale en fysieke ruimtes en in de relatie tussen mensen en dieren. Het werk sensational view, tired screams gaat ook over een institutioneel georganiseerde ruimte: de dierentuin van Barcelona. De installatie ontvouwt een gelaagde analyse van de dierentuin als een plek tussen de belofte van zorg en de uitoefening van macht. Verschillende perspectieven maken koloniale kijkregimes en de esthetisering van controle zichtbaar.
In Jarramplas onderzoekt Yalda Afsah een eeuwenoud ritueel in Piornal, Spanje, waarbij een gekostumeerde dorpeling door de menigte wordt bekogeld met rapen. Het filmische werk concentreert zich op de structuur van de bijeenkomst: op de verdichting van lichamen, collectieve actie en de dynamiek die ontstaat wanneer individuele gebaren zich synchroniseren in een groep. Door belangrijke elementen van het evenement buiten beeld te houden, verlegt Afsah de focus van het folkloristische verhaal naar de mechanismen waarmee een gemeenschap wordt gevormd.
Met het Alternative Monument for Germany verlegt het Alternative Monument-collectief het onderzoek naar het geïnstitutionaliseerde geheugen naar de openbare en digitale ruimte. Het augmented reality project heeft geen permanente fysieke vorm, maar wordt situationeel geactiveerd via mobiele apparaten. Visuele collages, sculpturale elementen en geluidsfragmenten combineren individuele verhalen over migratie, ballingschap en ontheemding. Het monument wordt hier niet gecreëerd door materialiteit of duur, maar door collectieve actualisatie. Herinnering kan worden ervaren als een polyfoon proces dat zich onttrekt aan elke definitieve fixatie.
Als onderdeel van de lezingen, gecureerd door Franziska Pierwoss, zal een workshop met het collectief Alternative Monument het "Alternatieve Monument voor Duitsland" openstellen als een levendig platform voor uitwisseling en experiment - en samen met de deelnemers onderzoeken hoe een hedendaags monument voor migratie gezamenlijk kan worden ontworpen in de openbare ruimte.
De werken in An Incomplete Assembly tonen instellingen als choreografieën van beelden, lichamen en tijdelijke structuren die gedrag sturen en saamhorigheid organiseren. Door mediavides, architectonische inscripties, temporele rasters en de politiek van het geheugen bloot te leggen, openen ze ruimten waarin orde niet als gegeven verschijnt, maar als onderhandelbaar.
Het 39e European Media Art Festival vindt plaats van 22 tot en met 26 april 2026. De tentoonstelling in de Kunsthalle Osnabrück is ook na de festivalperiode te zien, tot 25 mei 2026.
Over het festival:
Het EMAF wordt internationaal beschouwd als een van de meest invloedrijke fora voor hedendaagse mediakunst. Elk jaar biedt het zijn bezoekers een overzicht van actuele artistieke producties in filmprogramma's, tentoonstellingen, performances en hybride formats. Gastgecurateerde projecten en retrospectieven bieden een diepgaand inzicht in historische posities en contexten. Elk jaar brengt het EMAF internationale kunstenaars, curatoren, onderzoekers, studenten en geïnteresseerden in film en kunst samen.